نكرده بودم ، مردم در بلاى عظيم بودند . عيسى بر بالاى كوه سلع با نداى بلند براى محمّد امان فرستاد . ولى محمّد گفت : امان شما را وفايى نيست و مردن به عزّت ، به از زندگانى به ذلّت . در اين وقت لشكر محمّد از گرد او پراكنده شده بودند و از صدهزار نفر كه با او بيعت كرده بودند ، سيصد و شانزده نفر با او بودند . محمّد و اصحاب او غسل كردند و حنوط بر خود پاشيدند و ستوران خود را پى نمودند و حمله كردند و سه دفعه ، لشكر بنى عبّاس را شكست دادند . لشكر عيسى به يكباره حمله كرد و همه‌ى آن‌ها را شهيد كردند . محمّد ، شهيد شد و سرش را نزد منصور فرستادند . منصور دستور داد تا سر محمّد را بر كوفه نصب كنند و در شهرها بگردانند ابو الفرج در مقاتل الطالبييّن ، شمارى از بزرگان فقها و علماء را نام مىبرد كه همراه محمّد خروج كرده‌اند . ( ر . ك : مقاتل الطالبييّن ، ابو الفرج اصفهانى . تتمة المنتهى ، محدّث قمى . عمدة الطّالب ، ابن عنبه ) . 5 - ابراهيم بن عبد اللّه بن الحسن بن على بن ابى طالب ابراهيم بن عبد اللّه ، معروف به قتيل با خمرى در بصره خروج كرد و جماعت بسيارى از اهل فارس و اهواز و جمع كثيرى از زيديه و از معتزله‌ى بغداد ، با او بيعت كردند . عيسى بن زيد بن على بن الحسين ( ع ) نيز با او بود . منصور ، عيسى بن موسى و سعيد مسلم را با لشكر بسيار به جنگ او فرستاد و در سرزمين باخمرى در اراضى طف واقع در شش فرسخى كوفه ، جنگى رخ داد كه در آن ابراهيم به همراه چهارصد يا به قولى پانصد تن از پيروانش به شهادت رسيدند . در تذكره‌ى سبط كيفيّت شهادت ابراهيم ، چنين آمده است : در غرّه‌ى ماه شوّال و به قولى رمضان 145 هجرى ابراهيم در بصره خروج كرد و جماعتى بىشمار با او بيعت كردند . منصور در اين سال مشغول بناى بغداد بود . به او خبر دادند كه ابراهيم بن عبد اللّه در بصره خروج كرده و بر اهواز و فارس غلبه كرده است و جماعتى بسيار دور او را گرفته‌اند و مردم به رغبت و ميل ، با او بيعت مىكنند . قصد او خونخواهى برادرش محمّد ( نفس زكيّه ) و كشتن منصور است . منصور نخست بيمناك شد ، زيرا صدهزار تن لشكر همراه ابراهيم بودند و منصور بجز دوهزار سوار ، لشكرى نداشت . لشكريان او در شام و افريقيه و خراسان متفرّق شده بودند . منصور ، عيسى بن